Helena Nieć

W dzisiejszym świecie Helena Nieć nabrał znaczącego znaczenia w wielu aspektach naszego życia. Od wpływu na społeczeństwo po wpływ na gospodarkę, Helena Nieć jest tematem ciągłego zainteresowania badaczy, specjalistów i ogółu społeczeństwa. Aby zrozumieć jego zakres i znaczenie, w tym artykule omówione zostaną różne perspektywy i analizy dotyczące Helena Nieć, badające jego wpływ w różnych kontekstach i oferujące kompleksowy obraz jego dzisiejszego znaczenia.

Helena Nieć
Data i miejsce urodzenia

4 kwietnia 1894
Sarajewo

Data i miejsce śmierci

4 listopada 1979
Poznań

profesor nauk rolniczych
Specjalność: warzywnictwo
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktor honoris causa
Akademia Rolnicza w Poznaniu – 1972
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Wyższa Szkoła Rolnicza w Poznaniu

Dziekan Wydziału Ogrodnictwa WSR
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Odznaka Honorowa Austriackiego Czerwonego Krzyża
Tablica na Kolegium Zembala w Poznaniu

Helena Nieć (ur. 4 kwietnia 1894 w Sarajewie, zm. 4 listopada 1979 w Poznaniu) – polska botaniczka, specjalistka w zakresie warzywnictwa.

Życiorys

Urodziła się w Sarajewie, gdzie jej ojciec Władysław pełnił funkcję wiceburmistrza (1899–1908). Szkołę średnią ukończyła w Krakowie, a potem studiowała romanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim i brała udział w kursach ogrodniczych. W trakcie I wojny światowej pracowała w szpitalach polowych w Krakowie i Wiedniu (otrzymała za to Wielki Złoty Krzyż Zasługi z Dekoracją Wojenną Odznaki Honorowej Czerwonego Krzyża).

Po zakończeniu wojny studiowała w Wersalu, a potem przeniosła się do Wielkopolski, gdzie prowadziła gospodarstwo warzywnicze. Wykładała również na Państwowej Szkole Ogrodnictwa i na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego (1920–1925).

Podczas II wojny światowej była członkinią Armii Krajowej w Warszawie (w stopniu kapitana dowodziła jednym z obwodów służby kobiet). Walczyła też w powstaniu warszawskim używała pseudonimu Pauza, a potem dostała się do niemieckiego obozu jenieckiego, w którym była komendantem samorządu. Za udział w powstaniu odznaczona została Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Po powrocie z Niemiec zamieszkała z pięcioma siostrami na ul. Botanicznej w Poznaniu. Nadal wykładała na PSO i Uniwersytecie Poznańskim, tworzyła też Zakład i Katedrę Warzywnictwa (od 1950). W 1956 została pierwszym dziekanem Wydziału Ogrodniczego (pełniła tę funkcję do 1962). Od 1962 do 1964 (emerytura) była prodziekanem tego wydziału. W 1972 otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Za pracę dydaktyczną odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Osiągnięcia

Była autorką lub współautorką osiemnastu podręczników z zakresu warzywnictwa. Zajmowała się głównie przydatnością warzyw do przetwórstwa, oceną odmian i uprawą w pomieszczeniach. Utworzyła Pracownię Oceny Odmian Roślin Warzywnych.

Życie prywatne

Nigdy nie założyła rodziny. Pochowana na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.

Upamiętnienie

W Kolegium Zembala w Poznaniu znajduje się sala wykładowa jej imienia. Nazwę nadano 30 listopada 2012. Wmurowano tam wtedy również tablicę pamiątkową ku jej czci. Inicjatorem przedsięwzięć był prof. Mikołaj Knaflewski.

Przypisy

  1. a b Tomasz Jacek Lis, Bosanskohercegovacke Poljakinje: Teodora Krajewska, Zofia Kawecka i Helena Nieć, Zbornik Radova Naučna/Znanstvena konferencija Bosanskohercegovačke naučnice/znanstvenice i njihov istraživački rad, Mostar 2018, s. 405–406, ISBN 978-9958-11-148-8 (bośn.).
  2. a b c d e f Mikołaj Knaflewski, Profesor Helena Nieć, w: Wieści Akademickie, nr 11–12/2012, wyd. AR Poznań, s. 26–27, ISSN 1429-3064.
  3. Helena Nieć na stronie Powstańcze biogramy
  4. prof. dr h.c. Helena Nieć , katedrawarzywnictwa.edu.pl, 10 sierpnia 2020 .
  5. jp, es, Odsłonięcie tablicy profesor Heleny Nieć, w: Wieści Akademickie, nr 11–12/2012, wyd. AR Poznań, s. 26, ISSN 1429-3064.